Tags

Sorry ik ben je nog veel meer inhoud verschuldigd, hoe is het afgelopen met de derde ritssluiting ( lees operatie met zo’n geweldig mooi litteken:NOT). Die vier jaar geleden, wat gebeurde er nog meer etc? Ik ga daar nu meer over zeggen. Ik had mijn blog gelaten omdat toch niemand kijkt, maar de behoefte voor mezelf is groter dan ik dacht….

De operatie is goed verlopen. Ze hebben mijn gehele speekselklier verwijderd. En daar is gelukkig niets engs uit gekomen. Toen de klier eruit was en de wond dicht, bleef het bloeden, dus hadden ze mij weer in slaap gebracht en de wond weer opengemaakt om vervolgens de bloeding te stelpen. Ik zei al eerder; bij mij is het niet vanzelfsprekend dat iets in een keer goed is. Dus ook nu was dat weer raak. De anesthesist had ook kennelijk haast gehad want mijn hele gehemelte was blauw rood en wit doordat de beademingsbuis er kennelijk met grof geweld weer in mijn keek is geduwd. Rotzak.

Daar had ik dus eigenlijk het meeste last van, ik kon amper slikken! Anyway, ik heb geen Sjogren en geen andere enge dingen, dus ik leef in de wolken! Gezondheid gaat toch echt boven alles. De buikoperatie heeft een grote ritssluiting achter gelaten en nu ook in mijn keel zo groot als mijn duim. Toen de drain eruit kon en ik heerlijk naar huis mocht zei ik tegen de kids, die me erg bezorgd aankeken: mama heeft met een zeerover gevochten….

Er gebeurd al genoeg door het Usher syndroom, dus laat ze het voorlopig maar geloven…,toch?