Tags

ik woon in een rustige nieuwbouwwijk waar ik ook lid ben van de tennisclub. Ik probeer iedere week wel een bal te slaan. En dat lukt me nog vrij goed ondanks mijn koker. Via de tennis en school van de kids heb ik een paar jaar geleden wat moeders leren kennen. Zij weten van mijn Usher en ik denk dat ze mij wel een beetje begrijpen. En met hen ga ik vijf dagen op wintersport. We maken er grappen over; dat we een vlag meenemen voor de zichtbaarheid, teugels etc….natuurlijk is het beter om Usher met zoveel mogelijk humor te benaderen en ik doe er zelf aan mee, maar ik vind het echt doodeng om weer te gaan skiën.  De laatste keer is 12 jaar geleden samen met mijn man, daarvoor heb ik ieder jaar geskied vanaf dat ik zeven jaar was. Ik heb bekers gewonnen met ‘jugendrennen’ oftewel slalomskien… Die bekers koester ik nu!

De laatste keer skiën met mijn man was heftig; ik zag geen diepte meer en botste te vaak tegen iemand aan. Ik skiede vooral zonder zonnebril want anders was het te donker. Raar, Maarja toen wist ik nog niet dat ik Usher heb. Midden op die piste werd ik toen opeens overvallen door een enorme angst. Wat dat nou was weet ik niet, maar het is niet weggegaan. Vanaf die tijd heb ik dat vaker; angst voor hoogtes, angst in de lift, angst op de snelweg. 

Maar goed. Ik ga dus skiën met nog drie andere meiden. Overmorgen gaan we. Ik ga het gewoon ervaren!