Tags

die was gisteren! De meet and Greet met andere Usher’s. Drie vriendinnen gingen met me mee, zo fijn! Een zaal vol met gewone mensen net als ik. Op het eerste gezicht dus niets opvallends te zien. Een paar seconde later zal ik honden, stokken en tolken😁 dat kwam wel even aan…

De inhoud van de bijeenkomst vond ik persoonlijk wat mager. Ik had graag wat meer ‘daily life incidents’ willen horen van en over andere Usher’s en hoe we daar het beste mee om kunnen gaan. Na de bijeenkomst een paar mensen gesproken die in hun visus verder zijn dan ik. Maar wel weer beter kunnen horen. Weetje, het lijkt allemaal nog ver van me af te staan omdat Ik nog wel kan tennissen en fietsen bijvoorbeeld. Maar iedere dag loop ik wel weer letterlijk en figuurlijk ergens tegenaan, of heb ik teveel prikkels of heb ik hoofdpijn of ben ik moe of heb ik piepende oren. Iedere ochtend weer een gok hoe ik weer in bed stap die avond. En dat komt door Usher, dus zo ver weg is het niet, integendeel. Het lijkt me vre-se-lijk om afscheid te moeten nemen van sport, tennis, fietsen… Die fase zal ik ook ooit moeten doorstaan. Afhankelijk worden, eenzaam. 

Ik hoop dat die zebravissen een beetje doorzwemmen naar de finish…..