Van de week was ik met de kids naar sealife gegaan in Scheveningen. Slechts 15 minuten rijden, maar voor mij een hele onderneming. Bezweet komen we aan (ik van de inspanning, de kids van het rennen over de boulevard) oeps, een beetje donker binnen…๐Ÿ˜ณ even niet over nagedacht. Gelukkig weten en voelen de kids dat en samen hebben we een hele leuke middag gehad. Terug in de parkeergarage. Kaartje erin. Ik wil pinnen. Pinpas in verkeerde gleuf…๐Ÿ™„ Oh, kan het alleen cash?! Dan moet ik pinnen. Ergens…’meneer weet u hoe deze automaat werkt? De tijd dringt want ik wil voor het donker binnen zijn. Verdorie. Even Karel zoeken of die komt. ‘Jongens we moeten weer terug om te pinnen, want het lukt niet hier’. We lopen weer even langs de automaat en plots zie ik hem: de pin gleuf! Hoe blij ik was met de pingleuf….enigszins opgedroogd van het zweet kwamen we tevreden thuis. Maar toch…๐Ÿ˜